
Soms neem je beslissingen in je leven waar je later spijt van krijgt. Het stoppen in de wedstrijd van Hawaii 2008 gaat zo'n beslissing zijn die me nog jaren gaat achtervolgen.Ik had voor mezelf het perfecte scenario in mijn hoofd.Het begon voor mij al niet zoals ik gehoopt had.
Het zwemmen verliep niet goed. Toen ik op de fiets zat, had ik weinig kracht in mijn benen en wist ik dat het een eindeloos lange inhaalrace ging worden.
Ik ben op een bepaald moment de strijd tegen mijzelf verloren,mezelf oppeppen ging niet meer en ik dacht alleen maar aan opgeven.
De opgave was ook een momentopname. Een kwartier later had ik er al zo veel spijt van. Als je dan bekijkt hoe de wedstrijd verloopt was er nog niets verloren. Maar, ik had mijn opgave al vol ontgoocheling gemeld aan een official, en dan is er geen weg meer terug. Ik heb uit Hawaii 2008 wel een aantal lessen getrokken die ik niet snel zal vergeten.
Het zal nog eventjes duren voor ik deze teleurstelling achter slot en grendel kan steken.Nu is het tijd om naar huis te gaan, ik ga toch genieten van een geslaagd seizoen maar dan wel zonder de kers op de taart.
Groetjes